JAK CIEKAWIE SPĘDZIĆ CZAS Z WŁASNYM DZIECKIEM?

- cd.

 

 

 

Nadchodzi wiosna, pora roku szczególnie atrakcyjna dla małych twórców. Rozkwitające otoczenie jest świetną inspiracją do prac plastycznych. Zanim jednak podam kilka propozycji do wykorzystania, proponuję parę wskaźników, które pozwolą dokonać oceny możliwości plastycznych, manualnych własnego dziecka.

 

W rysunku  przedszkolaka można wyodrębnić następujące stadia:

 

STADIUM BAZGROTY-trwa od 2 do 4 roku życia. Rysunek dziecka w tym okresie to chaotyczne, przypadkowe zygzaki, kropki, skłębione linie. Cechuje je forma abstrakcyjna, mimo, że dziecko nadaje im często nazwy określonych rzeczy i istot.  Pod koniec tego okresu pojawia się w rysunku dziecka koło. Około czwartego roku życia przedszkolaki rysują schemat drzewa.

 

STADIUM UPROSZCZONEGO I PRYMITYWNEGO SCHEMATU- trwa do końca 6 roku życia. W rysunku pojawia się postać ludzka. Między 4 a 5 rokiem życia  są to zazwyczaj „głowonogi” zbudowane z nieudolnie zamkniętego okręgu oraz linii obrazujących kończyny

oraz  „głowotułów” z  zaznaczonymi schematycznie elementami twarzy oraz przedstawionym kreską tułowiem. Około 5 roku życia znika „głowotułów”, a na jego miejscu pojawia się postać ludzka bogata w szczegóły a nawet ilustrująca ruch-ręce wyciągnięte w bok lub do przodu. Między 4 a 5 rokiem życia w twórczości plastycznej dziecka  pojawiają się wszelkiego typu pojazdy mechaniczne.

 

Dzieci 6-letnie zbliżają się do fazy SCHEMATU WZBOGACONEGO. Postać ludzka rysowana przez dzieci niemalże przedstawia cechy charakterystyczne osoby. Pojawia się linia ziemi, nieba. Dziecko zdaje już sobie sprawę z przestrzenności otaczającego świata.

 

Stadia rozwojowe twórczości plastycznej dziecka podlegają zjawisku akceleracji. W latach 60-tych dopiero dzieci sześcioletnie prawidłowo potrafiły ująć postać ludzką natomiast obecnie prawidłowości te możemy zauważyć u cztero i pięciolatków.

 

Znając już możliwości własnego dziecka możemy przystąpić do wspólnych działań plastycznych.

 

Rysowanie węglem i pastelą pozwala dziecku uzyskać rozmaite efekty rysunkowo- fakturowe. Linearny charakter rysunku osiąga dziecko poprzez mocniejsze naciskanie pałeczki węgla na powierzchnię papieru, natomiast miękkie, szaroczarne plamy osiąga poprzez zagęszczenie kresek lub pocieranie powierzchni papieru całą długością pałeczki węgla. Charakterystyczną cechą rysunku węglem jest jego wyrazistość. Wypełnienie rysunku pastelą suchą lub olejną pozwoli przedstawić  np. barwy wiosny.

 

 

Frottage technika  graficzna (rysunkowa) polegająca na przykładaniu papieru do przedmiotów o wypukłej fakturze  i zarysowywaniu go ołówkiem lub kredką, w wyniku czego uzyskuje się odwzorowanie rysunku z przedmiotu. Jest to technika bardo lubiana przez dzieci. Daje możliwość odkrywania różnorodnych faktur np. występujących w przyrodzie. Tym sposobem można wydobyć chropowatość kory drzew, różne ułożenie nerwów liścia, kształt zasuszonych kwiatów.

 

Malowanie techniką „mokre w mokrym”   technika  polegająca na malowaniu farbą na mokrej kartce. Arkusz papieru (może to być papier śniadaniowy) moczymy w wodzie (ciekawe efekty można uzyskać poprzez zgniecenie papieru) a następnie malujemy na nim akwarelami. Po wyschnięciu papier naklejamy na karton i oprawiamy. Bardzo efektownie wychodzą wiosenne krajobrazy.

 

 

mgr Krystyna Lenczewska

JAK CIEKAWIE SPĘDZIĆ CZAS Z WŁASNYM DZIECKIEM

JAK CIEKAWIE SPĘDZIĆ CZAS Z WŁASNYM DZIECKIEM?

- cd.

 

 

 

Nadchodzi wiosna, pora roku szczególnie atrakcyjna dla małych twórców. Rozkwitające otoczenie jest świetną inspiracją do prac plastycznych. Zanim jednak podam kilka propozycji do wykorzystania, proponuję parę wskaźników, które pozwolą dokonać oceny możliwości plastycznych, manualnych własnego dziecka.

 

W rysunku  przedszkolaka można wyodrębnić następujące stadia:

 

STADIUM BAZGROTY-trwa od 2 do 4 roku życia. Rysunek dziecka w tym okresie to chaotyczne, przypadkowe zygzaki, kropki, skłębione linie. Cechuje je forma abstrakcyjna, mimo, że dziecko nadaje im często nazwy określonych rzeczy i istot.  Pod koniec tego okresu pojawia się w rysunku dziecka koło. Około czwartego roku życia przedszkolaki rysują schemat drzewa.

 

STADIUM UPROSZCZONEGO I PRYMITYWNEGO SCHEMATU- trwa do końca 6 roku życia. W rysunku pojawia się postać ludzka. Między 4 a 5 rokiem życia  są to zazwyczaj „głowonogi” zbudowane z nieudolnie zamkniętego okręgu oraz linii obrazujących kończyny

oraz  „głowotułów” z  zaznaczonymi schematycznie elementami twarzy oraz przedstawionym kreską tułowiem. Około 5 roku życia znika „głowotułów”, a na jego miejscu pojawia się postać ludzka bogata w szczegóły a nawet ilustrująca ruch-ręce wyciągnięte w bok lub do przodu. Między 4 a 5 rokiem życia w twórczości plastycznej dziecka  pojawiają się wszelkiego typu pojazdy mechaniczne.

 

Dzieci 6-letnie zbliżają się do fazy SCHEMATU WZBOGACONEGO. Postać ludzka rysowana przez dzieci niemalże przedstawia cechy charakterystyczne osoby. Pojawia się linia ziemi, nieba. Dziecko zdaje już sobie sprawę z przestrzenności otaczającego świata.

 

Stadia rozwojowe twórczości plastycznej dziecka podlegają zjawisku akceleracji. W latach 60-tych dopiero dzieci sześcioletnie prawidłowo potrafiły ująć postać ludzką natomiast obecnie prawidłowości te możemy zauważyć u cztero i pięciolatków.

 

Znając już możliwości własnego dziecka możemy przystąpić do wspólnych działań plastycznych.

 

Rysowanie węglem i pastelą pozwala dziecku uzyskać rozmaite efekty rysunkowo- fakturowe. Linearny charakter rysunku osiąga dziecko poprzez mocniejsze naciskanie pałeczki węgla na powierzchnię papieru, natomiast miękkie, szaroczarne plamy osiąga poprzez zagęszczenie kresek lub pocieranie powierzchni papieru całą długością pałeczki węgla. Charakterystyczną cechą rysunku węglem jest jego wyrazistość. Wypełnienie rysunku pastelą suchą lub olejną pozwoli przedstawić  np. barwy wiosny.

 

 

Frottage technika  graficzna (rysunkowa) polegająca na przykładaniu papieru do przedmiotów o wypukłej fakturze  i zarysowywaniu go ołówkiem lub kredką, w wyniku czego uzyskuje się odwzorowanie rysunku z przedmiotu. Jest to technika bardo lubiana przez dzieci. Daje możliwość odkrywania różnorodnych faktur np. występujących w przyrodzie. Tym sposobem można wydobyć chropowatość kory drzew, różne ułożenie nerwów liścia, kształt zasuszonych kwiatów.

 

Malowanie techniką „mokre w mokrym”   technika  polegająca na malowaniu farbą na mokrej kartce. Arkusz papieru (może to być papier śniadaniowy) moczymy w wodzie (ciekawe efekty można uzyskać poprzez zgniecenie papieru) a następnie malujemy na nim akwarelami. Po wyschnięciu papier naklejamy na karton i oprawiamy. Bardzo efektownie wychodzą wiosenne krajobrazy.

 

 

mgr Krystyna Lenczewska