Przedszkole Samorządowe Nr 68 im. Janusza Korczaka w Białymstoku
ul. Mieszka I 19,  tel/fax (85) 741-62-51 e-mail: ps68@piasta.pl



Kształtowanie talentów i zdolności przedszkolaka

"Kształtowanie talentów i zdolności przedszkolaka"

     Artykuł ten adresowany jest do rodziców, którzy widzą w swoim dziecku zdolności lub talent.
     Każde dziecko jest kimś szczególnym i niepowtarzalnym. Niektóre dzieci mają określony talent w jednym kierunku, inne wykazują zdolności w wielu dziedzinach. Rodzice, którzy widzą i chcą pomóc swemu dziecku w rozwijaniu talentów, mają dość trudne zadanie. Każdy ruch rodzica wymaga, bowiem dużego skupienia się na konkretne potrzeby dziecka. Błędną i nieodpowiednią reakcją rodzica jest wstawienie swych ambicji i pragnień sukcesu w sytuacji, gdy dziecko wykazuje jakieś uzdolnienia. W takiej sytuacji każdy rodzic chce spełnić swoje marzenia i automatycznie zaczyna układać plan życia i rozwoju kariery dziecka. Rodzice powinni skupić się na konkretnych potrzebach swych pociech. Prawidłowe postępowanie w kształceniu talentu dziecka wymaga od opiekunów wiele cierpliwości.
     Talent często ujawnia się w wczesnym dzieciństwie. Aby wiedzieć co to jest talent wpierw trzeba sprecyzować te pojęcie. W języku potocznym słowo "zdolne" i "utalentowane" używa się zamiennie i odnosi się do dziecka wykazującego szczególne predyspozycje w jednym lub dwóch kierunkach. Wyjaśniając te pojęcie pragnę państwu przedstawić dwa naukowe podejścia. Talent można określić w kategoriach testu IQ, który jest powszechną formą mierzenia inteligencji i zdolności. Jednak w swojej dziedzinie test IO nie bada zdolności: bycia i kierowania społeczeństwem, kreatywność, zdolności twórcze, nieprzeciętny potencjał w dążeniu lub przedsiębiorczość. Jest to test typowo psychometryczny, który nie uwzględnia czynników społecznych, ale tych wskaźników nie można pominąć gdyż składają się one na budowę i rodzaj talentu.
     Definicja talentu jest bardzo złożona, gdzie najbardziej popularnym terminem jest podejście Marlanda, która uważa iż; zdolne i utalentowane są dzieci przejawiające w szkolnictwie jawne i potencjalne zdolności. Stanowią one dowód wysokiej klasy możliwości intelektualnych, twórczych, organizatorskich, naukowych czy artystycznych. Uzupełniając tą teorię chce zaznaczyć, że o rozwoju zdolności dziecka decydują nie tylko geny przekazywane z pokolenia na pokolenie, ale także wpływ środowiska oraz atmosfera wychowawcza panująca w rodzinie i przedszkolu. Pozytywne ocenianie środowiska domowego od najwcześniejszych lat życia ma zasadniczy wpływ na rozwój intelektu dziecka.
     Każde dziecko utalentowane posiada swój portret psychologiczny. Dziecko, w którym drzemie talent lub szczególne zdolności w jakiś sposób różni się od swych rówieśników. Takie dzieci często swoim zachowaniem sprawiają wiele kłopotów zarówno rodzicom jak i wychowawcom. Dziecko utalentowane szybko się nudzi przy powtarzaniu tych samych, rutynowych czynności. Dzieci utalentowane często szukają nowych sposobów rozwiązywania zadań lub wymyślają nowe. Zdolne dziecko posiada wiele pasji i zainteresowań np. kolekcjonowanie. Dzieci te wolą bawić się z starszymi gdyż gry oraz zabawy są bardziej trudne i skomplikowane a to pobudza ich ambicje. Takie dzieci potrafią głośno protestować przeciwko niesprawiedliwości wobec siebie i innych. Wykazują się dużą świadomością społeczną. Głęboko przeżywają nieszczęścia i porażki, które ich samych dotykają. Umieją przekonywująco wykłócać się z rodzicami i nauczycielami używając do tego silnych argumentów. Są głodni sukcesu i muszą być zauważeni. Każde z nich jest żądne pochwał, ale bardzo wrażliwi na krytykę lub negatywną ocenę. Posiadają doskonałą pamięć w najdrobniejszych szczegółach wydarzeń, zwłaszcza tych, które mają w sobie negatywną cechę. Dzieci utalentowane usiłują znaleźć wszędzie związki przyczynowo-skutkowe, potrafią szybko wychwycić zasady leżące u podstawy problemu. Geoff Lewin opisał cechy psychologiczne dziecka utalentowanego. Takie dziecko zazwyczaj charakteryzuje się: -chętnie i łatwo uczy się -ma doskonała pamięć -ma żywą i twórczą wyobraźnię -posiada zdolności przywódcze -wykazuje wysoki poziom oceny moralnej -woli pracować samodzielnie -posługuje się porwanym językiem -zagłębia się szczególnie w interesujące go dziedziny wiedzy i zajęcia. Nie można powiedzieć, że takie dziecko jest bez wad, przejawia on negatywne zachowanie takie jak: -niecierpliwość -hałaśliwość -upór -kłótliwość -egocentryzm -nadmierny temperament -frustracje z mało ambitnych zadań lub niechęć do ich podejmowania -nieumiejętność pogodzenia się niemożliwością wykonania nierealnych celów.
     Aby rozwijać zdolność dziecka trzeba wiedzieć, jaki konkretnie posiada talent. Wyróżniamy następujące grupy talentów: -artystyczny -aktorski -matematyczny -przywódczy -sportowy -pisarki -naukowy -techniczny. Rodzic może rozpoznać talent dziecka w najprostszy sposób, jaki jest obserwacja w różnych sytuacjach życiowych.
     Najważniejsza i fundamentalna rola w rozwoju talentów jest postawa rodzica. To rodzice ponoszą główną odpowiedzialność przed swoimi dziećmi. Wszystkie przedszkolaki potrzebują wrażliwego i reagującego na ich zachowanie otoczenia. Pozytywna integracja zacieśnia więzy między dzieckiem i rodzicem. Dziecko utalentowane powinno mieć nakładane ograniczenia oraz dokładne pilnowanie i przestrzeganie ich. Zakazy i nakazy uczą dziecko jak żyć, przybliżają prawa rządzące światem i społeczeństwem. Bez reguł dziecko nie wie, co jest słuszne a co nie. Te zasady nadają im czytelną strukturę zachowań. Rodzice powinni otworzyć umysł dziecka na nowe idee i doświadczenia. Domowa edukacja nie tylko dostarcza ważnych informacji, ale również pozwala kształtować się jego tożsamości. Każdy rodzić dziecka utalentowanego powinien przestrzegać kilku, ale za to bardzo ważnych zasad: -szanować prywatność dziecka -nic na siłę -pozwolić uczyć się na błędach -nie wyręczać go -unikać stereotypowego traktowania ról dziecka związanego z płcią -zachęcać do wyrażania własnych myśli i uczuć -uczyć patrzeć i widzieć -umożliwić jak największy kontakt z literaturą i książkami -dziecko musi czasami zwolnić obroty i odpocząć.
     Oczywiste jest to, że im wcześniej talent zostanie odkryty tym większe prawdopodobieństwo, że dziecko będzie go pomyślnie rozwijać. Rozwój talentu dziecka to proces całkowicie swoisty. To rodzice wychowując o obserwując własne dziecko mają największe pole do popisu w kształtowaniu jego uzdolnień. To właśnie w tym wspólnym działaniu można zacieśnić więzy i stworzyć solidne podwaliny pod przyszłe życie dziecka.



Od dnia 2003-12-06 odwiedzono nas
razy
 

Napisz do nas

Ostatnia aktualizacja: wto, 21 cze 2016, 12:41:31 · Copyright © 2003 bodeque · Wszelkie prawa zastrzezone · Testowane w IE i Operze